کد خبر: ۲۸۰۴
تاریخ انتشار: ۲۵ بهمن ۱۳۹۴ - ۱۰:۳۵
پیشرفت شغلی
به نقل از واحد آموزش پدیده تبار، در همه‌ی سازمان‌ها اشخاصی وجود دارند که برای مدیران ارشد ارزش فراوانی دارند و حتی زمان‌هایی می‌شود که با مدیران در رابطه با تغییر مسیرشان، مشاوره و گفت‌وگو می‌کنند و به آنها یادآوری می‌کنند که سازمان به آوردن محصول جدید یا تغییر در سیاست‌های قیمتی نیاز دارد.
اصولاً مدیران برای ماندن این نیروها در سازمان تلاش فراوانی می‌کنند و یکی از اقداماتی که در این راستا انجام می‌دهند ارتقا دادن این نیروهای کارآمد در مجموعه کاری‌شان است. آن‌ها به این وسیله به یادآور شوند که نه تنها تلاش‌هایشان نادیده گرفته نمی‌شود، بلکه موجب خرسندی و رضایت مدیران ارشدش قرار گرفته و رشد و موفقیت کاری آن را به همراه دارد.


اگر مدیران در ارتقا دادن ابرکارمندان‌شان دچار تردید شوند و این کار را به تعویق بیندازند، ممکن است ستاره‌های سازمان خود را از دست بدهند و امتیاز استفاده کردن از استعدادهای آن‌ها را از دست بدهند.
نکته بسیار مهمی که در این مورد وجود دارد، تشخیص زمان ارتقای نیروهای منتخب سازمان است، و بهترین راه برای تشخیص این زمان بررسی و دقت روی رفتارهای آنهاست زیرا مشخص ترین و ساده ترین نشانه ها و علایم جهت تشخیص آمادگی یا عدم آمادگی نیروها برای ارتقا یافتن است.

در این مطلب از پدیده تبار به بررسی برخی از این رفتارها می‌پردازیم.


انتقاد کردن ستاره های سازمان، قبل از زیر دستانشان به سمت بالا صورت می‌گیرد.

مفهوم این جمله چیست؟ در واقع این نیروها در زمان بروز مشکل و انتقاد کردن ابتدا مسئولیت خود را در بررسی مشکلات و عدم موفقیت می‌پذیرند و در ادامه نظریه‌ای اصلاحی در راستای رفع شرایط بوجود آمده مطرح می‌کنند. آنها تلاش نمی‌کنند مسئولیت‌ها را بر دوش کسانی بیندازند که از نظر سازمانی در مقام پایین‌تری قرار دارند.


در واقع ستاره های سازمان همیشه رویکردی دارند که محوریت آن راه حل است.

کسانی در سازمان مستحق کسب ارتقا مقام هستند که به دنبال یافتن مسئله در سازمان نیستند، بلکه به دنبال یافتن راه حلی برای مسئله هستند و همیشه زمانی که مسئله‌ای را نزد مدیرشان مطرح می‌کنند در کنار آن راه حل‌هایی را نیز پیشنهاد می‌کنند. پیشنهاداتی که باعث می‌شود مدیران در غلبه بر چالش‌های پیش رو موفق‌تر باشند.


کارمندانی که برای ارتقا آمادگی دارند یقیناً برای عملکرد همکارانشون نیز ارزش قائلند.

این افراد به درک کاملی رسیده‌اند و می‌دانند نهایتاً آنچه موفقیت تیم را به همراه دارد همکاری تیمی است و عملکرد هر فردی در کنار عملکرد دیگر همکاران مفهوم پیدا می‌کند.

این موضوع باعث می‌شود که به همکارانش در بهبود وضعیت عملکردشان کمک کند و هرگز بصورت جزیره ای مستقل عمل نکند. به این معنی که تفکر کردن برای آنها در کلمه‌ی "ما" مفهوم پیدا می‌کند نه در کلمه‌ی "من" و تنها به موفقیت شخص خودشان اهمیت نمی‌دهند.


ستاره های سازمان همیشه بهترین گزارش را از عملکرد خود ارائه می‌دهند.

همان‌گونه که قبلاً هم گفتیم این نیروها در تمام موارد شایستگی‌های برجسته‌تری نسبت به دیگر همکاران خود دارند و ارائه بهترین گزارش کاری نیز یکی از این ویژگی‌هاست.

این قابلیت‌ها تعیین می‌کند که چنین نیرویی برای رسیدن به درجات بالاتر در سازمان آمادگی لازم را دارد و برای مدیرش اطمینان لازم را جهت این موضوع بوجود می‌آورد.
سمیتئاتر